+100%-

ตอนที่ 8 แบ่งเป็น 6 ระดับ

วิลล์กินข้าวเช้าเสร็จก็ตามรอยไปฝึกที่ภูเขาต่อจากการฝึกเมื่อวาน

แต่วิลล์ก็ตกใจ ผ่านไปแค่คืนเดียวเขาก็สามารถฝืนสัญชาตญาณได้แล้ว รู้สึกดีใจอย่างมาก และคิดว่าเขาเป็นคนมีความสามารถ

แต่รอยกลับบอกว่านี้มันเป็นเรื่องปกติ เพราะยังไงการฝึกนี่มันก็ง่ายๆอยู่แล้ว หลังจากการปรับตัวหนึ่งคืน ร่างกายก็ก้าวข้ามสัญชาตญาณ

ตอนนี้ในมือของรอยไม่ใช้ดาบไม้แต่เป็นดาบไม้ไผ่2อัน และให้อันหนึ่งกับวิลล์และให้เขาโจมตีกลับด้วยแรงทั้งหมด

วิลล์ที่โดนรอยตีตั้งแต่เมื่อวานแน่นอนเขาไม่ออมแรงเด็ดขาด

จับดาบไม้ไผ่ เขาฟันดาบไปที่รอยสุดแรง แต่รอยก็รับการโจมตีได้อย่างง่ายดาย และใช้ดาบไม้ไผ่ฟันสวนใส่หัวของเขา

ปัง ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของวิลล์ กุมหน้าผาก และร้องออกมาอย่างช่วยไม่ได้

รอยพยักหน้าและพูด ดีมาก เธอไม่ได้หลับตา เรามาฝึกซ้อมขั้นต่อไปกันได้เลย

วิลล์จ้องเขม็งไปที่รอย พี่รอยให้ผมโจมตีก็เพราะแบบนี้สินะ ทำไมพี่ไม่บอกผมก่อน ผมจะได้เตรียมตัว

ให้เธอเตรียมตัว? งั้นมันก็ไม่ใช่การทดสอบสิ อย่าพูดอะไรไร้สาระ ต่อไปฉันจะสอนเธอถึงวิธีจับดาบที่ถูกต้อง และการโจมตี ป้องกัน การก้าวเท้า จากวันนี้เป็นเธอต้องฝึกพวกนี้ทุกเช้า ฝึกท่าเหล่านี้ไปถึงบ่ายจากนั้นรอบก็สอนความรู้เกี่ยวกับนักดาบ ท่าก้าวเท้า ท่าโจมตี

หลังจากที่ดูรอยสอนท่าต่างๆ วิลล์ไม่ได้ทำตาม แต่เขาบอกให้รอยรอแปปนึง จากนั้นเขาก็วิ่งไปที่โรงฝึก

รอยมองไปที่แผ่นหลังของวิลล์ด้วยความงุนงงว่าวิลล์ขอให้เขารอทำไม ผ่านไปครู่นึงวิลล์ก็วิ่งกลับมา โดยถือดาบไม้ไผ่ ดาบคู่

ฉันไม่รู้ว่าทำไมพวกเด็กๆแบบเธอถึงชอบดาบคู่กัน ถึงแม้ว่ามันจะมีข้อดีในตัวของมันก็เถอะ แต่พลังโจมตีของมันจะน้อยกว่า 1 ดาบมาก

ความคู่เป็นความฝันของลูกผู้ชาย หลังจากพูดจบ วิลล์ก็เริ่มฝึกดาบ

หลังจากที่รอยอธิบายและด่าเขาตลอกเช้า และการทักทายของดาบในมือรอย วิลล์ก็ค่อยๆเรียนรู้พื้นฐาน

รอยบอกวิลล์ว่าการเคลื่อนไหวแบบนี้มันไม่ได้ยากที่จะเรียนหรอก ส่วนที่ยากจริงๆคือการที่ให้มันจดจำลงไปในร่างกายของเขา

หลังจากเขาตัดสินใจกับรอยว่าจะกินอะไรเป็นข้าวเที่ยง พวกเขาก็ตกลงกันมากินร้านที่กินเมื่อวาน เพราะมันอร่อย

เมื่อสั่งอาหารวิลล์เห็นรอยเปิดไปที่หน้ารายการเครื่องดื่ม เขาเลยถามไปว่ารอยจะดื่มไวน์ไหม

รอยปฎิเสธอย่างเคร่งเครียด บอกว่าช่วงบ่ายเขาจะสอนวิลล์ต่ออีก เขาเลยไม่ดื่ม

หลังจากที่รู้จักรอยมาได้ 2 วัน มันเป็นครั้งแรกที่เห็นรอยทำหน้าเครียด เขาเลยคิดว่ารอยต้องมีอดีตอะไรกับไวน์แน่เลย

หลังจากกินเสร็จ พวกเขาก็กลับไปที่ภูเขา ครั้งนี้รอยไม่ได้ฝึกจนวิลล์สลบเหมือนเดิม แต่เขาพาวิลล์มาแถวๆลานฝึกของโรงฝึก และวิลล์ก็พึ่งสังเกตุเห็นว่าด้านหลังลานฝึก แถวนั้นมีอุปกรณ์ฝึกซ้อมต่างๆ

รอยแนะนำอุปกรณ์ฝึกต่างๆ และให้วิลล์ออกกำลังกาย

แรกสุดออกกำลังกายแขน เพราะมันเป็นสิ่งจำเป็นที่สุดสำหรับนักดาบ และก็การควบคุมสมดุล กล้ามอก และกล้ามส่วนล่างลำตัว

สิ่งจำเป็นสำหรับนักดาบทุกคนคือกำลังแขน แต่แค่กำลังของแขนอย่างเดียวไม่พอ เธอยังต้องฝึกการควบคุมสมดุล และกล้ามเนื้อทั้งร่างกาย มันไม่มีอนาคตสำหรับนักดาบที่ฝึกแต่กำลังแขนหรอก รอยพูดขึ้นขณะที่ช่วยวิลล์ให้ทำท่าให้ถูกต้อง

วิลล์รู้สึกว่าการฝึกวันนี้ช่างผ่อนคลายจริงๆ มันไม่รู้สึกเหมือนจะเป็นลมเหมือนเมื่อวาน เขารู้สึกว่าหนามสายฟ้า นั้นยังช่วยฟื้นฟูร่างกายที่เหนื่อยล้า หลังจากที่คิดเรื่องพวกนี้ เขาก็ออกกำลังหนักขึ้น

รอยรู้สึกตกใจเลยว่าเด็กน้อยที่เหนื่อยหอบเมื่อวานนี้ ทำไมวันนี้ถึงดูกระตือรือร้นมากวันนี้ เขาเลยเพิ่มน้ำหนักให้วิลล์เป็น 5 โล ลงที่ขาวิลล์

หลังจากที่ฝึกด้วยระดับความเข้มข้นสูง วิลล์รู้สึกว่าร่างกายแข็งแรงขึ้น มันไม่ใช่ภาพหลวงตา มันแข็งแกร่งขึ้นจริงๆ ดูเหมือนว่าการเปิด หนามสายฟ้า ในระดับหนึ่งภายในร่างกายของเขา มันจะช่วยให้ผลกระทบของการฝึกลดลง

วิลล์คิดว่าการฝึกตอนนี้ของเขาได้ผลเป็นสามเท่าจากเมื่อวาน

มันหมายความว่าแค่เขาไม่ขี้เกียจเกินไป การฝึกฝนของการจะให้ผลลัพธ์ มากกว่าคนอื่นสามเท่า

คิดได้แบบนี้เขาก็ยิ่มออกมา ถึงแม้ก่อนหน้านี้เขาจะมั่นใจในตัวเองมากแต่บางครั้งเขาก็ท้อ

หลังจากที่วิลล์ฝึกอย่างบ้าคลั่ง เขาก็ได้ยินรอยเรียกให้ไปกินข้าวเย็น

วิลล์สับสนไปชั่ววครู่ ทำไมมันเร็วจัง จากนั้นเขาก็หยิบนาฬิกาพกสีดำออกมาดู ปรากฏว่ามันเป็นเวลา 6 โมงเย็น

หลังจากกินข้าวเสร็จเขาก็ไปหาไนซ์ หลังจากค็อกประตู ก็ได้สินเสียงมาจากข้างใน

เป็นที่แน่นอนแล้วว่า ไนซ์อยู่ในห้อง หลังจากที่เข้าห้องไป เขาก็นั่งขัดสมาธลงบนเบาะที่อยู่หน้าไนซ์

อาจารย์ จะสอนท่าระดับสูงให้ผมหรอครับ?”วิลล์ถามด้วยความตื่นเต้น

ไนซ์มองไปที่วิลล์

สอนเธอท่าชั้นสูง แล้วเธอจะเข้าใจไหม? ให้ฉันสอนพื้นฐานของดาบให้เธอดีกว่า มันจะเป็นประโยชน์กับเธอมากกว่า ท่าพวกนั้นค่อยพูดกันวันหลังจากนั้นไนซ์ก็หยิบดาบมาจากข้างหลังเขา และยื่นให้วิลล์จับด้านดาบ

วิลล์มองไปที่ดาบของโลกวันพีช แต่ในโลกของเขาเรียกดาบนี้ว่าดาบซามูไร เขารู้สึกคุ้นๆกับดาบนี่ ด้ามจับเป็นสีดำ และ พันเชือกสีม่วง มีรูปดอกไม้อยู่ตรงกลาง

เธอคิดยังไงกับดาบนี่ วิลล์ที่ได้สติหลังจากที่ได้ยินอาจารย์ของเขาเรียก ทำให้เขาเผลอพูดออกไป

ผมรู้สึกว่าเคยเห็นดาบเล่มนี้มาก่อนหลังจากพูดเสร็จ เขาก็ได้ได้เสียใจที่พูดออกไป

โอ้ เธอเคยเห็นมาก่อนจากไหน? บอกฉันมา!!!” เสียงของไนซ์เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเขาลุกขึ้นยืน

วิลล์ไม่ได้คาดคิดเลยว่าไนซ์จะตอบสนองแบบนี้ ทำให้เขาไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี แต่หลังจากที่คิดได้สักพัก เขาก็บอกความจริงออกไป

ผม…จำไม่ได้แล้ววิลล์ตอบด้วยความอาย

เมื่อเขามองไปที่ไนซ์ มันมีความบ้านคลั่งที่สายตาของเขา และ ปากของเขาก็ขยับเหมือนเขากินยาคมเข้าไป

เฮ้ ลืมงั้นหรอ พยายามหน่อยสิเธออาจจะมีข้อมูลของดาบหรือเบาะแสจากแม่ของเธอหรือเปล่า ถ้าเธอนึกออกแล้วให้รีบมาบอกฉัน มันเป็นเรื่องที่สำคัญมาก และฉันจะให้ค่าตอบแทนอย่างดีไนซ์ทำสีหน้าเศร้าๆ

ลืมมันซะ ฉันยึดติดกับมันมากเกินไป สิ่งใดที่ควรปล่อยวางก็ควรปล่อยมันไป งั้นฉันจะอธิบายเกี่ยวกับนักดาบไนซ์เริ่มกลับมาเป็นปกติ

เธอรู้ถึงการแบ่งระดับของนักดาบไหม

วิลล์ส่ายหน้า เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน

นักดาบสามารถแบ่งอย่างหยาบๆได้ 6 ระดับ นักดาบในระดับเดียวกันก็แบ่งได้เป็นแข็งแกร่งกับอ่อนแอ และก็ยังแบ่งแยกหย่อยได้อีกอย่างละ3 คือ แรกเริ่ม ชำนาญ ขีดจำกัด ฉันจะอธิบายถึง 6 ระดับก่อน

ระดับ 1 คือ การเห็นแจ้ง การเห็นแจ้งทำให้คนธรรมดากลายเป็นนักดาบ ใช่ว่าทุกคนที่จับดาบจะเป็นนักดาบ ตอนนี้เธอพึ่งเริ่มเขาสู่ระดับนี้

ระดับ 2 คือ การตัดเหล็ก ในระดับนี้ นักดาบจะสามารถตัดเหล็กได้ถึงแม้ในมือของเขาจะเป็นดาบธรรมดา รู้สึกถึงลมหายใจของวัตถุ สามารถตัดสิ่งที่ต้องการตัดได้ แต่สิ่งใดไม่ต้องการก็จะไม่ถูกตัด ตอนนี้ฉันอยู่ในระดับนี้

ระดับ 3 คือ ระดับที่พิเศษมาก การโจมตีด้วยธาตุ ฉันไม่รู้ว่าต้องมีองค์ประกอบอะไรเกี่ยวกับตัวดาบด้วยไหม เหตุผลที่นี้พิเศษเพราะ 2 ปัจจัยนี้

หนึ่ง คนที่สามารถโจมตีธาตุได้ต้องผ่าน ระดับ 2 การตัดเหล็กแล้วเท่านั้น มันเป็นไปไม่ได้ที่จะมาถึงขั้นนี้โดยไม่สามารถผ่านการตัดเหล็กได้ แต่มีข้อยกเว้น เผ่าครึ่งสัตว์ หรือ ดาบที่มีชื่อเสียง

สอง พลังของผลปีศาจ ด้วยความหลากหลายของผลปีศาจบางคนสามารถโจมตีด้วยธาตุได้ ถึงแม้เขาจะยังอยู่ใน ระดับรู้แจ้ง

เธอรู้จักผลปีศาจใช่ไหม

วิลล์พยักหน้า

ระดับ 4 คือ การตัดแร่หายากที่แข็งกว่าเหล็กได้ เช่น เพรชและหินไคโร

ระดับ 5 คือ การตัดความหว่างเปล่า ฉันก็ไม่รู้รายระเอียดระดับนี้มากนัก เพราะมันอยู่ห่างจากชั้นมากเกินไป

ระดับ 6 คืออะไร ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะฉันไม่เคยได้ยินว่ามีใครไปถึงระดับนี้ บางคนก็พูดว่ามันไม่มีจริง บางคนก็ว่ามันมีจริง แต่มันก็ยังเป็นความฝันของเหล่านักดาบ เขาว่ากันว่าในระดับนี้ ไม่มีสิ่งใดที่ตัดไม่ได้ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามีใครไปถึงขั้นนั้นแล้วหรอยัง แต่บอกได้เลยว่ามันเป็นเหมือนอยู่คนละโลกเลยล่ะ

สรุปนักดาบมี 6 ระดับ

1.การรู้แจ้ง

2.การตัดเหล็ก

3.การโจมตีด้วยธาตุ

4.การตัดแร่หายากที่แข็งกว่าเหล็ก

5.การตีดความว่างเปล่า

6.ไม่มีสิ่งใดที่ตัดไม่ได้

ไนซ์พูดอธิบายมาเยอะจนหิวน้ำ เรียกเด็กฝึกหัดให้เอาชามา 2 แก้ว ไนซ์จิบไปนิดนึง

วิลล์ก็หยิบถ้วยชาออกมา และพูดขอบคุณเด็กฝุกหัด แล้วเขาก็จิบชาเหมือนกัน รสชาติไม่ได้แย่ แต่มันแห้งๆไปหน่อย

ไนซ์จ้องเขาตาเขม็ง

ไอเด็กน้อย นี่มันชาดีราคาหมื่นกว่าเบรีเลยนะ ถ้าครั้งหน้าแกยังทำหน้าแบบนั้นอีก ฉันจะให้แกดื่มน้ำเปล่า       

ถึงแม้ว่าวิลล์ยังคงอายจากเรื่องดาบที่เขาเคยเห็นมาก่อน แต่มันนานเกินไปจนเขาจำไม่ได้ แต่เหตุการณ์นั้นก็ทำให้วิลล์รู้สึกว่าเขาสนิทกับอาจารย์ของเขามากขึ้น อย่างน่อยอาจารย์ของเขาก็เผยนิสัยจริงๆออกมา คิดแบบนั้นวิลล์จึงพูดขึ้น

อาจารย์ อะไรคือเคล็ดลับของการตัดเหล็ก และ จะไปถึงระดับนั้นได้ยังไง

มันยังเร็งเกินไปสำหรับเธอ ถ้าพื้นฐานเธอยังไม่ดีพอ แล้วเธอไปฝึกขั้นนั้นมันก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้แต่มันจะมีผลอย่างมากในอนาคตของเธอ รอให้เธอแข็งแกร่งกว่านี้ก่อน แล้วค่อยพูดเรื่องนี้พูดจบไนซ์ยิ้มแปลกๆและมองไปที่วิลล์

เมื่อวิลล์เห็นรอยยิ้มของไนซ์ เขาก็รู้สึกว่ามันจะต้องมีอะไรเซอร์ไพส์แน่นอน

มันเริ่มดึกล่ะ กลับไปนอนซะ และถ้าไม่มีอะไรก็ห้ามมาที่นี้อีกประมาณ 1 เดือน ถ้าเธอคิดว่าฝึกหนักแล้วก็ให้ฝึกหนักยิ่งขึ้นไปอีก ไม่ว่าฉันจะสอนอะไรเธอทุกอย่างล้วนไร้ประโยชน์ เธอต้องฝึกด้วยแล้วมันจะได้ผล ไปได้แล้ว

มองไปที่สีหน้าของวิลล์ ไนซ์คิดว่าวิลล์น่าจะจับอะไรได้บ้างแล้ว เขายิ้มขึ้นและไม่พูดอะไรอีก

หลังที่บอกลาไนซ์ วิลล์ก็รีบไปนอนเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการฝึกวันพรุ่งนี้