+100%-

ตอนที่ 46: การเลือกรายการสินค้า

เขาเลื่อนลงต่อไป

 

[โล่แห่งดูแลม ราคา 800 แต้มกำเนิด:

 

การโจมตีไม่สามารถเจาะโล่ของ ดูแลม ได้ หากมันจะถูกทำลายก็ถูกทำลายด้วยไอเท็มเวทย์มนตร์อื่นที่มีพลังโจมตีที่แข็งแกร่งกว่าเท่านั้น]

 

[แฟนหุ่นยนต์: ราคา 2,000 แต้มกำเนิด:

 

แฟนหุ่นยนต์ จะเติมเต็มความปรารถนาทั้งหมดของคุณและส่วนที่ดีที่สุดของผลิตภัณฑ์นี้คือ เธอจะไม่เถียงกับคุณ!]

 

“โว้ แปลกจริงๆ” ไรเดอร์ พูดด้วยรอยยิ้ม

 

[แหวนแห่งเสน่ห์: ราคา 700 แต้มกำเนิด:

 

แหวนที่เพิ่มเสน่ห์ให้กับผู้สวมใส่ มันจะทำให้ผู้สวมใส่มีเสน่ห์จนเพศตรงข้ามไม่อาจต้านทาน]

 

ไรเดอร์ เลื่อนดูไปเรื่อย ๆ และในที่สุดเขาก็เห็นอะไรบางอย่าง

 

มันเป็นสิ่งที่ทำให้เขายิ้มได้

 

“ฉันรู้สึกว่าภารกิจง่ายขึ้นมาก ฉันมีความคิดว่าฉันจะทำอย่างไรดี” เขายิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย

 

[เม็ดยาหวนคืนสู่วัยเด็ก: ราคา100 แต้มกำเนิด

 

คนที่กินยานี้เข้าไปความคิดความอ่านจะกลับคืนสู่วัยเด็กของเขา เขาจะสูญเสียสติปัญญาและเริ่มทำตัวเหมือนเด็ก แต่เขาจะไม่ลืมสิ่งสำคัญ เช่น การขับรถ การรับประทานอาหาร ฯลฯ

 

คำเตือน: ผลของยาจะคงอยู่เพียงวันเดียวเท่านั้น]

 

ไรเดอร์ ซื้อเม็ดยาหวนคืนสู่วัยเด็กโดยจ่าย 100 แต้มกำเนิดจาก 150 แต้มของเขา

 

เม็ดยาปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

 

ไรเดอร์ จับยาและสังเกตุยาเม็ดสีขาวที่แวววาว

 

“โชคดีจริงๆ ที่ฉันพบมัน เดี๋ยวเราก็ได้เจอกันแล้วเจ้าเด็กน้อย” ไรเดอร์ พึมพำด้วยรอยยิ้ม

 

เขาเก็บยาไว้ในที่ช่องเก็บของและออกจากห้องไป

 

ในที่สุดเขาก็เตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว สิ่งเดียวที่เขาต้องทำคือไปที่ร้านบัคกี้ เขากังวลเพียงเรื่อง เอสมี มันจะเป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับเจ้าแม่มาเฟียหลังจากคืนนั้น

 

_____________

 

ไรเดอร์ ลงจากรถแท็กซี่เมื่อใกล้จะถึงจุดหมายปลายทาง เขาจ่ายเงินให้คนขับรถและเริ่มเดินไปที่คลับ

 

มันเป็นเวลาเย็นและคลับก็เพิ่งจะเริ่มเปิด มีคนต่อแถวกว่า 20 คนที่ด้านนอกเพื่อรอเข้าไปในคลับ

 

ไรเดอร์ สงสัยว่าเขาจะเข้าไปได้หรือเปล่าโดยไม่ต้องต่อแถว เขาเดินตรงไปที่ประตูทางเข้า

 

ทันทีที่เขาเข้าไปใกล้คลับ ยามก็สังเกตุเห็นเขา

 

“เฮ้ คุณคือคนที่มากับนายน้อยในวันนั้นไม่ใช่เหรอ?” ยามเรียก ไรเดอร์

 

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของ ไรเดอร์ ในขณะที่เขาพบวิธีที่จะเข้าไปข้างในง่ายขึ้น

 

“ใช่ ผมมาเพื่อพบ บาสเตียน เขาอยู่ที่นี่หรือเปล่า” ไรเดอร์ พูดด้วยรอยยิ้มขณะที่เขายืนอยู่หน้ายาม

 

“นายน้อยยังไม่มา แต่ถ้าเขานัดกับคุณไว้ อีกเดี๋ยวก็คงจะมา” ยามพูดด้วยรอยยิ้ม

 

“เชิญเข้าไปรอข้างในก่อน” ยามพูดเชิญชวนให้ ไรเดอร์ เข้าไปข้างใน

 

ไรเดอร์ ค่อนข้างชอบความรู้สึกได้รับการดูแล ไม่ต้องรอคิวก็สามารถเข้าไปข้างในได้แล้ว เขาอดไม่ได้ที่จะขอบคุณ บาสเตียน ในใจ

 

เขาเข้าไปในคลับและพบว่ามันเหมือนกับครั้งที่แล้ว

 

มาร์ค นั่งดื่มเบียร์อยู่ที่โต๊ะอย่างเงียบๆ

 

ไรเดอร์ เดินไปที่เคาน์เตอร์เบียร์และสั่งเบียร์ 2 ขวด

 

เมื่อเขาได้รับเบียร์ เขาก็แอบล้วงยาที่เขาซื้อมาจากร้านค้าของระบบใส่เข้าไปในขวดเบียร์ขวดหนึ่ง

 

ไรเดอร์ ถือเบียร์ทั้ง 2 ขวดไว้ในมือแล้วนั่งต่อหน้า มาร์ค โดยไม่ขออนุญาต

 

มาร์ค จดจ่ออยู่กับเบียร์ของเขา ดังนั้นเขาจึงค่อนข้างหงุดหงิดเมื่อสังเกตุเห็นใครบางคนมานั่งร่วมโต๊ะกับเขา

 

เขาเงยหน้าขึ้นมองคนที่มานั่ง

 

“เป็นคุณนั้นเอง?” มาร์ค ร้องออกมาเมื่อจำ ไรเดอร์ ได้

 

“คุณมาทำอะไรที่นี่? นายน้อยก็มาด้วยเหรอ” มาร์ค เอ่ยถามพร้อมกับมองไปรอบๆ

 

“เปล่า ฉันมาที่นี่คนเดียว ก็แค่มาเที่ยวปลดปล่อยอารมณ์น่ะ” ไรเดอร์ ตอบด้วยรอยยิ้ม

 

“โอ้….. ดูเหมือนว่าเบียร์ของคุณจะหมดแล้ว อ่ะนี่ฉันซื้อมาให้คุณแล้วขวดหนึ่ง” ไรเดอร์ พูดขณะวางขวดเบียร์ผสมยาไว้ข้างหน้า มาร์ค

 

“ข-ขอบคุณ” มาร์ค รู้สึกประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด แต่เขาไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ

 

เขาหยิบขวดเบียร์แล้วดื่มลงไป

 

หลังจากนั้น ไรเดอร์ ก็ชวนคุยอีก 2-3 คำเพื่อรอให้ผลของยาออกฤทธิ์

 

มาร์ค ที่กำลังคุยอยู่จู่ๆตาของเขาก็ว่างเปล่าและเริ่มยิ้มอย่างโง่งม

 

“เฮ้ เด็กน้อย… เธอชื่ออะไร” ไรเดอร์ ถาม

 

เขาสังเกตุเห็นการแสดงออกของ มาร์ค และค่อนข้างพอใจ ผลของยานั้นค่อนข้างเร็ว

 

“ผมชื่อ มาร์ค รุจจิ ครับลุง” มาร์ค ตอบด้วยน้ำเสียงที่ไร้เดียงสา

 

“เด็กดี เธอเขียนชื่อของตัวเองเป็นไหม” ไรเดอร์ ถามด้วยรอยยิ้ม