+100%-

ตอนที่ 42: ผู้ชายที่ชื่อลูซิเฟอร์

เขาทานอาหารเย็นเสร็จแล้วและพร้อมที่จะเริ่มภารกิจ

 

เขาดูนามบัตรและกดหมายเลข

 

นามบัตรมีเบอร์โทรของ มาเรีย เขาได้รับจาก มาเรีย เมื่อตอนที่เขาแสร้งเป็น คุณแม็กซ์เวลล์ ในภารกิจคราวนั้น

 

“ฮัลโหล นี่ใคร” มาเรีย รับสายพร้อมกับเอ่ยถาม

 

“เอ่อ ฉัน ไรเดอร์…ไรเดอร์ แม็กซ์เวลล์ เราเจอกันเมื่อไม่กี่วันก่อนจำไม่ได้?” ไรเดอร์ กล่าว

 

“โอ้ คุณแมกซ์เวลล์ เหรอ ว้าว… ฉันกำลังรอสายจากคุณอยู่เลย ฉันรู้สึกเสียใจที่คราวที่แล้วไม่ได้ขอเบอร์คุณไว้” มาเรีย ตอบเขา

 

“เอ่อ ขอโทษที พอดีฉันยุ่งกับงานบริษัท ก็เลยไม่ได้โทรหาคุณ ยังไงก็ตาม ฉันอยากพบคุณ วันนี้เรามาเจอกันหน่อยไหม” ไรเดอร์ บอกเธอ

 

” อะแฮ่ม… แน่นอน แล้ว… อ๋อ… ฉันพักอยู่ที่โรงแรม ทำไมคุณไม่มาที่นี่ล่ะ” เธอพูดด้วยรอยยิ้ม

 

“ได้สิ ฉันขอที่อยู่ด้วย” ไรเดอร์ เอ่ยถาม

 

“ฉันอยู่ที่โรงแรมฮิลตัน ถ้างั้นเจอกันตอนบ่าย 2 โมง เมื่อคุณมาถึงโรงแรมแล้วก็โทรหาฉันก็แล้วกัน” เธอพูด.

 

“ได้ ถ้าถึงแล้วฉันจะโทรหา” ไรเดอร์ รับปาก

 

“ค่ะ แล้วเจอกัน” เธอตอบ

 

การสนทนาจบเพียงเท่านี้

 

เมื่อวางสาย มาเรีย ก็รีบเรียกแท็กซี่ทันที

 

สิ่งที่เธอไม่ได้บอก ไรเดอร์ ก็คือเธอไม่ได้อยู่ที่โรงแรม เธออยู่ที่บ้าน แต่เนื่องจากสามีของเธออยู่ที่บ้าน เธอจึงปล่อยให้ ไรเดอร์ มาที่นี่ไม่ได้

 

เธอรีบเดินไปที่ห้องของเธอและเริ่มแต่งตัว เธอสวมเสื้อผ้าที่ค่อนข้างธรรมดาและแต่งหน้าเล็กน้อย

 

แต่นั่นแค่ฉากหน้า เธอยังใส่เสื้อผ้าเซ็กซี่ของเธอในกระเป๋าถือ

 

“จะไปไหน” เมื่อเธอออกจากห้องและเดินไปที่ประตู ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

 

“โอ้ สามีที่รัก ฉันจะออกไปซื้อของข้างนอก เดี๋ยวกลับมา” เธอตอบด้วยสีหน้าไร้เดียงสา

 

” อืม.” สามีของเธอพยักหน้าตอบ

 

มาเรีย ออกจากบ้านของเธอและยืนอยู่นอกบ้านของเธอ ไม่นานรถแท็กซี่ก็มาถึง เธอเข้าไปในรถและบอกคนขับให้พาเธอไปที่โรงแรมฮิลตัน

 

พวกเขาใช้เวลาประมาณ 30 นาทีเพื่อไปถึงที่นั่น

 

โรงแรมฮิลตัน เป็นโรงแรมที่ดีและราคาไม่แพงเกินไป โรงแรมนี้มี 3 ชั้นเท่านั้น

 

มาเรีย เข้าไปในโรงแรมและจองห้องพักเป็นเวลาหนึ่งวัน เธอจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์และรับกุญแจ

 

_________________

 

ตัดมาที่บ้าน ไรเดอร์ ใช้เวลาว่างไปกับการวางแผนในเกมส์ เขาเขียนทุกเหตุการณ์สำคัญที่เขารู้เกี่ยวกับเกมส์นี้ลงในกระดาษ และพยายามคิดหาแผนที่จะประสบความสำเร็จสูงสุด

 

เนื่องจากเขาไม่มีอาชีพ เขาจึงอยากทำอย่างอื่นให้ดีและไม่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง เขาต้องการที่จะรักษาความเป็นผู้นำหรืออันดับ 1 ที่เขามี

 

ระหว่างวางแผน เขาก็ได้รับโทรศัพท์

 

ไรเดอร์ มองดูหมายเลขและเห็นว่าเป็นหมายเลขของ ชู

 

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

 

“นี่พี่ชาย!!! ฉันเบื่อมากเลยตอนนี้ ล็อกอินก็ไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่ได้ เออว่าแต่พี่รู้มั้ยว่ามีคน 2 คนสามารถเดินทางออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นได้แล้ว พี่บอกว่าชื่อในเกมส์ของพี่คือ ฮาเดส ใช่ไหม? งั้นก็แสดงว่าพี่เป็นคนแรกที่ผ่านหมู่บ้านเริ่มต้น?” ชู เริ่มพูดทันทีที่ ไรเดอร์ รับสาย

 

“เดี๋ยวก่อน 2 คนงั้นเหรอ แล้วใครคือคนที่ 2 ” ไรเดอร์ ชะงักไปทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของ ชู

 

“มันเป็นคนที่ชื่อ ลูซิเฟอร์” ชู ตอบ

 

“ชายที่ชื่อ ลูซิเฟอร์ สามารถออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นได้แล้ว ฉันคิดว่ามันเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 10 นาทีที่แล้ว ตอนนี้เขากำลังเป็นที่นิยมเป็นอย่างมาก มากกว่าพี่เสียอีก” ชู กล่าว

 

“หืม หมายความว่าไง” ไรเดอร์ ถามด้วยสีหน้างงๆ

 

“เพราะเขามีคะแนนชื่อเสียงมากกว่าพี่ในตอนนี้ เขาต้องทำอะไรที่ยิ่งใหญ่มากกว่าแน่ๆ” ชู ได้ตอบกลับ

 

“มันบ้าอะไรเนี่ย เจ้าหมอนั่นมันทำอะไร” ไรเดอร์ ร้องออกมาด้วยความตกใจ

 

“ฉันจะรู้ได้ยังไง ฉันคิดว่าเขาน่าจะเป็นคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าเขาทำอะไร” ชู ตอบด้วยรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวบนใบหน้าของเขา

 

“อืม ขอบใจที่บอกนะ ตอนนี้มีสิ่งที่สำคัญที่ฉันต้องทำก่อน แล้วค่อยคุยกัน” ไรเดอร์ กล่าวว่า

 

“ตู๊ดๆๆ…”

 

ไรเดอร์ วางสาย

 

‘เรื่องนี้แปลกมากจริงๆ ในชีวิตก่อนหน้าของฉัน ลูซิเฟอร์ ได้รับเคียวจันทรา แต่มันไม่ได้รับภารกิจของ เซเลม เนื่องจากว่ามันได้รับอาชีพนักเวทย์หลังออกจากหมู่บ้านเริ่มต้น

 

“ที่แปลกไปกว่านั้นคือฉันเอาเคียวจันทรามาแล้วและเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง แต่มันก็ยังก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็วเหมือนเดิม อันที่จริงยังเร็วยิ่งกว่าชีวิตก่อนด้วยซ้ำ” เขาพึมพำด้วยสีหน้าครุ่นคิด

 

‘ ฉันจะตรวจสอบเรื่องนี้ในภายหลัง สำหรับตอนนี้ สิ่งที่สำคัญกว่าคือการช่วยบ้านของฉันและทำภารกิจให้สำเร็จ ฉันจะสามารถอัปเดตระบบได้หากทำเสร็จภายใน 3 วัน บางทีระบบที่อัปเดตอาจจะดีกว่านี้’ เขาคิดขณะยืนขึ้นและพร้อมที่จะจากไป

 

เขาสวมชุดลำลองเพราะเขาไม่มีของแพงที่เขาสามารถสวมใส่ได้ นอกจากนี้เขาต้องการที่จะดูเหมือนผู้ชายที่ไม่สนใจเรื่องเงินทองและความหรูหรามากนัก

 

ไรเดอร์ เรียกแท็กซี่และจากไป

 

เขาใช้เวลาพอสมควรกว่าจะถึงโรงแรมฮิลตัน

 

เขาจ่ายค่าแท็กซี่และเข้าไปในโรงแรม

 

หลังจากนั้นก็โทรหา มาเรีย

 

“มาเรีย ฉันอยู่ในโรงแรมแล้ว” เขาแจ้งให้เธอทราบ

 

“โอ้ เยี่ยมมาก ห้องของฉันคือ 302 คุณขึ้นมาได้เลย” เธอพูดขึ้นหลังจากนั้นก็วางสาย

 

ไรเดอร์ เดินขึ้นไปที่ชั้น 3 ของโรงแรมแล้วเคาะห้อง 302

 

“ฉันมาถึงแล้ว!” เขาเคาะพร้อมกับบอก มาเรีย

 

ประตูถูกเปิดออก และ ไรเดอร์ ก็เห็น มาเรีย และนั่นทำให้เขาตกตะลึงเมื่อเห็นว่าเธอสวมชุดอะไร

 

เธอมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวพันรอบร่างกายซึ่งแทบจะไม่ครอบคลุมต้นขาของเธอ และผมของเธอยังคงเปียกอยู่ด้วยซ้ำ

 

“เข้ามาข้างในก่อนสิคะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเย้ายวน

 

ไรเดอร์ ตกตะลึง แต่เขาฟื้นคืนสติขึ้นมาอย่างรวดเร็วขณะที่ปิดประตูและตามหลังเธอเข้าไป

 

“ทำไมคุณถึงใส่แค่ผ้าเช็ดตัว” เขาเอ่ยถาม.

 

ตอนที่ 43: ฉันมีความลับ

“โอ้ นี่ ฉันอาบน้ำอยู่ตอนที่ได้รับโทรศัพท์ ฉันเพิ่งออกมา แต่น้ำยังร้อนอยู่ คุณต้องการเข้าไปอาบกับฉันไหม” เธอพูดขณะขยิบตาให้ ไรเดอร์

 

“อืม…เดี๋ยวก่อน จะดื่มเบียร์หรืออะไรดี” เขาถามเธอ

 

“ฉันมีไวน์อยู่ตรงนั้น เดี๋ยวฉันจะเทให้คุณดื่ม” เธอพูดขณะเดินไปที่โต๊ะ

 

เมื่อเธอหยิบไวน์ขึ้นมา เธอก็ทำกุญแจที่วางอยู่บนโต๊ะหล่น

 

“ฉันนี่ซุ่มซ่ามจริงๆ” เธอพึมพำขณะก้มไปข้างหน้าเพื่อหยิบกุญแจ

 

เนื่องจากผ้าเช็ดตัวของเธอตัวเล็กคลุมส่วนลับแทบจะไม่อยู่ เมื่อเธอโน้มตัวไปข้างหน้า ไรเดอร์ ก็สามารถเห็นส่วนลับของเธอได้อย่างชัดเจน

 

‘ไม่เลวเลย แต่ฉันรู้ว่าเธอกำลังพยายามจะทำอะไร “เขาคิดแต่ไม่ได้ละสายตาไปจากเธอ

 

เธอใช้เวลานานในการหยิบกุญแจราวกับว่าเธอต้องการให้ ไรเดอร์ ได้ชื่นชมความงามของเธออย่างทั่วถึง

 

จนในที่สุดเธอก็หยิบกุญแจขึ้นมาแล้ววางลงบนโต๊ะ

 

เธอเทไวน์ลงในแก้ว 2 ใบแล้ววางขวดลง

 

จากนั้นก็หยิบแก้วไว้ในมือทั้ง 2 ข้างแล้วเดินไปหา ไรเดอร์

 

“นี่ค่ะ คุณแม็กซ์เวลล์” เธอยื่นแก้วให้เขาขณะที่เธอนั่งบนโซฟา

 

“ฉันดีใจมากที่คุณเอาเวลาว่างจากงานยุ่งๆมาพบฉัน ฉันไม่สามารถบอกคุณได้ว่าฉันมีความสุขแค่ไหน” หญิงสาวกล่าว

 

เธอตบไปที่โซฟาตรงจุดที่อยู่ใกล้เธอราวกับว่าเธอกำลังบอกให้เขามานั่งใกล้ๆเธอ

 

“ใช่ ฉันคิดที่จะโทรหาคุณมาระยะหนึ่งแล้ว จนในที่สุดฉันก็ตัดสินใจโทรหาคุณ…” เขาพูดด้วยรอยยิ้ม

 

” อ๋อ จริงสิ ทำไมเราไม่ไปคุยกันที่บ้านของคุณกันล่ะ ทำไมเราถึงมาคุยที่โรงแรม? ” ไรเดอร์ ถามอ้อมๆ

 

“อ้อ นั่น… คือว่าบ้านของฉันกำลังปรับปรุงอยู่น่ะ” เธอพูดโกหกเขา.

 

” โอ้.” ไรเดอร์ พยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจขณะดื่มไวน์

 

มาเรีย ค่อยๆ ขยับมือของเธอและวางไว้บนต้นขาของ ไรเดอร์ อย่างช้าๆ

 

ไรเดอร์ จับมือเธอและเอามันออกจากต้นขาด้วยสีหน้าจริงจัง

 

“ฉันต้องขอโทษด้วย ฉันถือว่าคุณเป็นแค่เพื่อนเท่านั้น ฉันไม่สามารถสนิทกับคุณเกินกว่าคำว่าเพื่อนได้” ไรเดอร์ บอกเธอ

 

“ทำไม? ฉันไม่สวยเหรอ?” เธอพูดขณะที่เธอทำท่าราวกับว่ากำลังจะร้องไห้

 

“ไม่เลย คุณสวยจริงๆ ก็แค่… เอ่อ ฉันมีเหตุผลที่ฉันไม่สามารถทำอะไรเกินเลยไปกว่าคำว่าเพื่อนได้” เขาพูดในขณะที่เขาดูเศร้าเล็กน้อย

 

” เหตุผลอะไร?” เธอถาม.

 

“ม-มันน่าอายที่จะพูด” ไรเดอร์ พูดขึ้น.

 

เขามองไปฝั่งตรงข้ามโดยไม่มองหน้าเธอราวกับว่ามันน่าอายเกินกว่าจะพูดออกมาจริงๆ

 

“บอกฉันได้นะ ฉันสาบานว่าจะไม่บอกใคร ฉันอยากรู้ว่าทำไมคุณถึงปฏิเสธฉัน” เธอถามอีกครั้ง

 

“ก็ คือว่า… ฉัน… ฉันมีความชอบบางอย่างเป็นพิเศษน่ะ” ไรเดอร์ แสร้งพูดตะกุกตะกัก.

 

“ความชอบพิเศษอะไร” เธอถาม.

 

“ฉัน… คือว่าฉันชอบผู้หญิงที่แต่งงานแล้วเท่านั้น” เขาโกหกเพื่อให้เธอสารภาพว่าเธอแต่งงานแล้ว

 

เฉพาะในกรณีนี้เท่านั้นที่เขาจะได้รับข้อมูลเกี่ยวกับสามีของเธอจากเธอ

 

“อะไรนะ นี่ล้อกันเล่นเหรอ?” เธอมองเขาอย่างแปลกใจ

 

“ฉันรู้ว่ามันน่าอาย แต่ฉันไม่สามารถทำอะไรกับมันได้ ก็ใจมันชอบแบบนั้น” ไรเดอร์ พูดราวกับว่าเขาผิดหวังในตัวเอง

 

“ฉัน… ฉันจะบอกว่าฉันเองก็แต่งงานแล้ว” หญิงสาวตอบหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง

 

“คุณไม่ต้องโกหกฉันหรอก ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันได้” เขาพูดด้วยรอยยิ้ม

 

“เปล่า ฉันพูดจริงๆ ฉันแต่งงานแล้ว และฉันมีสามีอยู่ที่บ้าน ฉันแต่งงานมา 7 ปีแล้ว” มาเรีย พูดด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่

 

“จริงเหรอ งั้นผมขอถามคุณสัก 2-3 คำถาม สามีคุณชื่ออะไร และเขาทำงานอะไร” เขาถามเหมือนไม่เชื่อเธอสักนิด

 

“สามีฉันชื่อ มาร์ค เขาทำงานที่ บัคกี้คลับ เขาเป็นมือขวาของนายหญิง” เธอตอบเขา

 

“เอ่อ…” ไรเดอร์ อึ้งเมื่อได้ยินคำพูดของเธอ เขานั่งเฉยๆในขณะที่เขาประมวลผลคำพูดของเธอไปด้วย

 

‘กลายเป็นว่า เป็นไอ้อ้วนนั่นที่ฉันเจอตอนไปบัคกี้คลับกับ บาสเตียน เหรอ? ไอ้คนที่มีปืน? ฉันจะเอาทรัพย์สินทั้งหมดของมันมาด้วยความเต็มใจได้ยังไง?” เขาครุ่นคิดด้วยสีหน้ากังวลใจ

 

“อย่ากังวลไปเลย เขาไม่รู้เรื่องของเราหรอก เราแอบเจอกันก็ได้ อีกอย่าง ฉันก็คิดว่าคุณเองก็ต้องการแบบนั้นเหมือนกัน…จะได้ลิ้มรสสาวที่แต่งงานแล้ว” เธอพูดด้วยรอยยิ้ม

 

“คุณช่วยบอกฉันเพิ่มเติมเกี่ยวกับสามีของคุณได้ไหม เกี่ยวกับจุดแข็งและจุดอ่อนของเขา ฉันอาจใช้มันเพื่อช่วยชีวิตของฉันถ้าเขาจับได้ว่าเราแอบคุยกัน” ไรเดอร์ ถามเธอต่อ

 

“จุดอ่อนเดียวของเขาคือนายหญิง ฉันคิดว่า เขาไม่สามารถต่อต้านนายหญิงของเขาได้ ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม”

 

‘ฉันสามารถขอให้ เอสมี บอกให้เขามอบทรัพย์สินให้ได้ แต่ฉันไม่แน่ใจว่ามันจะถือว่าเต็มใจหรือไม่ แม้ว่าตอนนี้ฉันจะรู้ว่ามันเป็นใครแล้ว แต่ฉันควรจะทำยังไงดี? โอ้ หัวจะปวด’ เขาคิดขณะดื่มไวน์

 

เขาดื่มหมดแก้วในครั้งเดียว

 

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของ มาเรีย เมื่อเธอเห็นเขาดื่มมัน

 

ไรเดอร์ ไม่รู้ว่าทำไม แต่เขารู้สึกเหมือนมีบางอย่างแปลกๆ มีความรู้สึกร้อนลุ่มในร่างกายของเขาตั้งแต่ตอนที่ดื่มไวน์

 

“คุณผสมอะไรในไวน์หรือเปล่า” เขาถามเมื่อมองไปที่เธอ เขาคิดว่าเธอต้องผสมอะไรบางอย่างในไวน์แน่นอน

 

“ฉันไม่ได้ทำ แต่บางทีอาจเป็นฝีมือของพนักงานโรงแรม เพราะฉันจองห้องฮันนีมูน เขาอาจจะใส่ยาปลุกเซ็กซ์ให้ก็ได้” หญิงสาวพูดด้วยรอยยิ้ม

 

เธอไม่ได้บอกเขาว่าเธอผสมมันลงในขวดไวน์ก่อนที่เขาจะมาถึงด้วยซ้ำ เธอได้เตรียมทุกอย่างเพื่อให้ ไรเดอร์ อยู่กับเธอวันนี้ทั้งวัน

 

เธอยิ้มเมื่อมองไปที่เขา

 

แต่ก่อนที่เธอจะทันได้ทำตามแผนการ ไรเดอร์ ก็ล้มลงบนโซฟา ตาของเขาปิดและดูเหมือนว่าเขาจะหลับไปแล้ว

 

“บ้าอะไรวะ นั่นยาปลุกเซ็กซ์หรือยานอนหลับ?” เธอสาปแช่งเมื่อเห็น ไรเดอร์ นอนหลับสนิทโดยไม่ไหวติง

 

___________________