+100%-

ตอนที่ 39: ไร้ยางอาย!

เขาได้ยินข้อความแสดงความผิดพลาด

“แปลก ข้าส่งอาชีพนักเวทย์ให้เจ้าไม่ได้ ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ได้เกิดมาเพื่อให้เดินบนเส้นทางแห่งเวทมนตร์ ช่างน่าเสียดาย”

 

นักเวทย์สาวพูดพร้อมกับถอนหายใจ จากนั้นก็ปล่อยมือของ ไรเดอร์

 

ไรเดอร์ ตกตะลึง แต่เขาไม่ยอมให้ชะตากรรมของเขาถูกสาป เขายังมีทางเลือกอื่น

 

“อ๊ะ… ท่านนักรบ ผมตระหนักดีว่าการเป็นนักรบคือพรหมลิขิตของผม โปรดมอบอาชีพนักรบให้ผมด้วย” เขาพูดอย่างไม่ละอายเลยแม้แต่น้อยในขณะที่เขาเปลี่ยนเป้าหมาย

 

เขาเลื่อนไปทางขวาและยืนอยู่หน้านักรบ

 

“ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าเข้าใจ เจ้าหลงเสน่ห์ผู้หญิงคนนั้นอย่างหน้ามืดตามัวจนไม่รู้ว่าตนเองนั้นเกิดมาเพื่อเป็นนักรบ” นักรบตอบด้วยเสียงหัวเราะเบา ๆ

 

เขาจับมือ ไรเดอร์ เพื่อมอบอาชีพของเขา

 

[ นักรบต้องการมอบอาชีพนักรบให้แก่คุณ คุณจะยอมรับหรือไม่]

 

เขาได้ยินการแจ้งเตือนของเกมส์และเห็นหน้าจอที่มีไอคอน ใช่/ไม่ใช่

 

เขาแตะที่ ใช่

 

[ข้อผิดพลาด! เนื่องจากภารกิจของ เซเลม ได้รับการยอมรับแล้ว อาชีพนี้จึงไม่สามารถเลือกได้]

 

‘บ้าเอ้ย!’ เขาเกือบจะสาปแช่งออกมาดัง ๆ แต่ควบคุมตัวเองได้

 

“ขอโทษนะ หนุ่มน้อย ดูเหมือนว่าโชคชะตาของเจ้าจะไม่สามารถเป็นนักรบได้

 

ไรเดอร์ ไม่ยอมแพ้ขณะที่มองดู โจร ที่มุมห้อง

 

เขารีบเดินเข้าไปหาเธอ แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม

 

สิ่งเดียวกันนี้เกิดขึ้นกับ นักล่า ด้วยเช่นกัน

 

เหลือแต่ นักบวช เท่านั้น แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการเป็น นักบวช แต่ไม่มีทางเลือก เขาจึงเดินไปหา นักบวช

 

ไรเดอร์ พยายามรับอาชีพให้ครบทั้ง 4 อาชีพ แต่ทั้ง 4 อาชีพก็ล้มเหลว เขาไม่สามารถเป็น นักเวทย์, นักรบ, นักล่า หรือ โจร ได้

 

ทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่คือการเป็น นักบวช

 

แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการเป็น นักบวช แต่การเป็น นักบวช ก็ยังดีกว่าการไม่มีอะไรเลย

 

เขาก้าวเข้าไปหานักบวชด้วยสีหน้าผิดหวัง

 

“เฮ้ เจ้าหนู อย่างน้อยเจ้าก็ลองแสร้งทำเป็นมีความสุขบ้างได้ไหม ข้ารู้ว่าอาชีพนักบวชไม่ได้น่าตื่นเต้นที่สุด แต่ก็ไม่ได้แย่เท่ากับการแสดงออกของเจ้า” นักบวช ค่อนข้างไม่พอใจเมื่อสังเกตุเห็นว่า ไรเดอร์ กำลังอารมณ์เสีย

 

ผู้มอบอาชีพคนอื่นๆ พยายามควบคุมเสียงหัวเราะของพวกเขาขณะที่พวกเขามองไปที่ นักบวช

 

“อ้อ ขอโทษครับท่านนักบวช ผมกำลังคิดเรื่องอื่นอยู่ครับ มันไม่เกี่ยวกับอาชีพ อันที่จริง ผมไม่เคยพูดว่าไม่อยากเป็นนักบวช อันที่จริงผมอยากเป็นนักบวชมาตั้งแต่เด็ก ผมอยากเป็นนักบวช ก็เลยมาที่นี่….”

 

“ช่างน่าละอายที่ผมตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของคำล่อลวงจากผู้อื่น ผมขอโทษท่านนักบวช”

 

ไรเดอร์ โกหกอย่างหน้าด้านๆขณะที่เขาพยายามเกลี้ยกล่อมนักบวช

 

“ฮ่าฮ่าฮ่า… ข้าเชื่อเจ้า คนอื่นๆ ช่างไร้ยางอายจริงๆ! พวกเขากล้าล่อลวงเจ้าอย่างงั้นเหรอ ดีจังที่เจ้ารู้ความจริงในเวลาที่เหมาะสม” นักบวช เชื่อคำพูดของเขาในขณะที่เขาเริ่มหัวเราะเสียงดัง

 

อีก 4 คนที่หัวเราะก่อนหน้านี้ก็แต่ได้อ้าปากค้าง

 

“ไร้ยางอายอย่างงั้นเหรอ!” พวกเขาทั้งหมดพูดพร้อมกัน

 

“อย่ารบกวนข้า ให้ข้ามอบอาชีพที่คู่ควรแก่ชายหนุ่มผู้ศักดิ์สิทธิ์คนนี้” นักบวช พูดออกมาขณะที่จ้องมองไปที่คนอื่นๆ

 

“มาเถอะพ่อหนุ่ม ยื่นมือมา” นักบวช พูดกับ ไรเดอร์

 

ไรเดอร์ ยื่นมือออกไป

 

นักบวช จับมือเขาและเริ่มกระบวนการมอบอาชีพ

 

[นักบวช ต้องการมอบอาชีพนักบวชให้กับคุณ คุณต้องการรับหรือไม่]

 

เขาได้ยินการแจ้งเตือนของเกมส์และเห็นหน้าจอที่มีไอคอน ใช่/ไม่ใช่ อีกครั้ง

 

เขาแตะที่ ใช่

 

[ข้อผิดพลาด! เนื่องจากภารกิจของ เซเลม ได้รับการยอมรับแล้ว อาชีพนี้จึงไม่สามารถเลือกได้]

 

การแจ้งเตือนที่เหมือนกับคำสาปปรากฏขึ้นอีกครั้งต่อหน้าเขา

 

“อะไรว่ะ!” คราวนี้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ในขณะที่สบถออกมาดังๆ

 

“ขอโทษนะ พ่อหนุ่ม ข้าไม่สามารถมอบอาชีพให้กับเจ้าได้ ข้าขอโทษ” แม้ว่า นักบวช จะอารมณ์เสียอย่างเห็นได้ชัดเมื่อ ไรเดอร์ สบถออกมาดัง ๆ เขาก็ยังตอบกลับไปอย่างอ่อนโยน

 

“แปลกมาก! ชายหนุ่มคนนี้เป็นคนแรกที่มาเลือกอาชีพ แต่เขาไม่สามารถเลือกอาชีพใดๆได้ แปลกมากจริงๆ” นักเวทย์ พูดออกมาด้วยสีหน้างุนงง

 

แม้แต่เธอเองก็ไม่อยากเชื่อเลยว่า ไรเดอร์ ไม่สามารถเลือกอาชีพได้แม้แต่อาชีพเดียว

 

“อย่ากังวลไปเลย หนุ่มน้อย แม้ว่าวันนี้เจ้าจะไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพได้ แต่ก็มีอาชีพลับที่มีเอกลักษณ์ค่อนข้างมาก บางทีเจ้าอาจถูกลิขิตให้รับหนึ่งในนั้น” นักรบ พยายามปลอบ ไรเดอร์

 

“ถ้านายไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพได้ ก็ไปเป็นนักผจญภัยก็ได้ นั่นก็ถือว่าเป็นอาชีพหนึ่งเช่นกัน ไม่อยากงั้นก็ไปเป็นพ่อค้า อาชีพนี้สามารถทำให้นายร่ำรวยได้” โจร เองก็ปลอบเขา

 

ไรเดอร์ ไม่พูดอะไรในขณะที่เขาออกจากสถานที่นี้ไปอย่างเงียบๆ

 

เขาออกจากคริสตจักรด้วยความโกรธ

 

“ภารกิจ เซเลม บ้าๆ นี้! ฉันก็คิดว่ามันจะดี ตอนนี้กลับมาสร้างปัญหาให้ฉันซะแล้ว?” เขาเอ่ยออกมาด้วยความหงุดหงิด

 

[ ภารกิจหลักในการเป็นคนแรกที่ออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นเสร็จสิ้นแล้ว ได้รับรางวัลภารกิจ]

 

เขาได้ยินเสียงของ เจนัส

 

“จังหวะเหมาะๆ ยังมาเร็วเหมือนเดิม” ไรเดอร์ พูดอย่างประชดประชัน

 

[เตือน! เหลือเวลาอีกเพียง 10 นาที ก่อนที่ภารกิจย่อยจะสิ้นสุดลง

 

หากโฮสต์ทำภารกิจไม่สำเร็จ คุณจะหลับไปเป็นเวลา 24 ชั่วโมง]

 

“มาเถอะ จะหลับหรือจะอะไรก็มาเลย ฉันทำภารกิจอันตรายเสร็จแล้ว” ไรเดอร์ พูดขณะเดินจากไป

 

โดยส่วนตัวเขาเชื่อว่าไม่มีทางจะทำให้ มายา เรียกเขาว่าปะป๊าในอีก 10 นาทีข้างหน้าได้ เขาพร้อมที่จะล้มเหลว

 

เขาเดินไปข้างหน้าในขณะที่เขาสงสัยว่าตอนนี้เขาจะทำอะไรได้บ้างเพราะเขาไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพ

 

ขณะที่เขากำลังเดิน เขาหยุดเดินเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคย

 

เขาไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เขาเห็น